HET STOPT NIET BIJ DE DOOD
( rapnummer 4 )

‘n Halve eeuw geleden,
werd er - met reden -
flink gestreden
door medische heren,
om het reanimeren
heel snel te leren
Patiënt in levensnood,
hart en longen dood
en ‘t succes was groot:
patiënt lag op z’n rug,
reanimeren ging vlug,
z’n leven keerde terug
patiënt geneest,
was dood geweest;
dokters vierden feest

‘t Was ‘n belangrijk moment,
voor dokter en patiënt,
wat mooie mogelijkheden kent
de mogelijkheden die er lagen,
om aan patiënten te vragen,
hoe zíj de dood nu zagen
Hoe wás ‘t om dood te zijn ?
Was dat akelig of fijn ?
Zijn de hersenen ons brein ?
Heb je gedachten en gevoel ?
Is ‘t daar warm of koel ?
Heb je nog ‘n levensdoel ?
Kun je daar bewegen ?
Kom je overledenen tegen ?
Wordt er gepraat en gezwegen ?

Maar zíj weten voortaan,
dat de geest blijft bestáán,
als het lichaam dood zal gaan
En ook wíj weten voortaan,
als het lichaam dood zal gaan,
dat de geest blijft bestáán.

 

                                   © tekst Giel Heijmans

 

 

zie ook zelfmoord-preventie.jouwweb.nl